11.2.09

"Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια
Θα τα διαλύσουν θα τα κάνουν όλα σκόνη
Θα έρχεται εκείνο το κορίτσι να ξαπλώνει
Πάνω στην άμμο και θα τραγουδάει τάχα

Ότι θα έρθω από μακριά κι εγώ σε λίγο
Ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα
Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα
Θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω..."

5 σχόλια:

BOSKO είπε...

ε, ρε είμαι περίεργος να δω την αντίδραση του Θανάση όταν διαβάζει το blog της γυναίκας του! Πες του να πάρει απόφαση να σηκώσει σιγά- σιγά το χεράκι του να αφήσει κάνα σχόλιο!
φιλιά στον μπέμπη!

ΛΕΡΝΑΙΑ ΥΔΡΑ είπε...

Ευτυχία να μπορείς τη σκέψη σου να αποτυπώνεις και να μοιράζεσαι με φίλους καλούς. Με χαρά και με αγάπη υποδεχόμαστε τα κείμενά σου (και με το μικρό κεντρί της ζήλειας, γιατί εμείς δεν προλαβαίνουμε...)

Περισσότερα οσονούπω.

P.S. Το "Λερναία Ύδρα" ξέμεινε από ένα blog που έσβησε. Οι φίλοι μου με λένε "μπαμπά του Άγγελου".

Franky είπε...

Θανατώνω τη Λερναία Ύδρα. Αναδύομαι ως Franky!

the navigator είπε...

Καλή αρχή...:)

ΘΗΡΙΑ ΕΝΗΜΕΡΑ είπε...

καλημέρα μανουλίτσα!
"Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά" να κοιτάζεις τον μικρό Αλέξανδρο για τη βλέπεις ν' ανασταίνεται...ξέρεις εσυ, δεν σε φοβάμαι
Πολλά φιλιά